Over mijn van de vrieskou ontploft fietszadel trek ik een plastiek zakje van De Keurslager. Het is 9u 's ochtends. Ik heb altijd een plastiek zakje op zak voor in geval van regenweer of zoals nu... wanneer mijn zadel bevroren is en de vries diep in de mousse is getrokken. Het is niet prettig om naar het station te rijden met een zadel dat onder je achterwerk langzaam aan het dooien is. Nee, ik ben achteraan goed beschermd en ook bovenaan: een muts en daarboven nog de capuchon van mijn dikke trui.
Of ik nu definitief terug ben in België, vroeg iemand me gisteren nog op Facebook. Wel... laat ik eens vergelijken : een biertje op het strand of naar het station op een bevroren fietszadel? Ik zou dat 'definitief' toch met een korreltje strooizout nemen :-)
... is de titel van het artikel in De Standaard dat ik hier aan het lezen ben. 't Is 'Safer Internet Day' vandaag blijkbaar. Doel van de actie is om gebruikers bewust te maken van de risico's van het online plaatsen van foto's, filmpjes en andere gegevens. En ouders moeten hun surfende pagadders ook wat beter in de gaten te houden, vinden de initiatiefnemers. Het internet zit vol viezigheid namelijk. Juist ! Dat deed er mij aan denken dat ik een blog heb die dringend eens aangevuld moet worden :-) Maar ik beloof dat ik eerst zal nadenken voor ik iets vies online zet.
En dan moeten jullie beloven om er ook niets méér achter te zoeken !
"En waar kunnen we je nu ergens horen?", is één van de meest gestelde vragen als ik mensen tegenkom. Ik zou fatastisch veel reclame kunnen maken voor een nieuw programma, maar helaas heb ik dat nog niet. Het is wel in de maak, dus nog even geduld . Ondertussen doe ik vervangingen (volgende week weer de Groote Avond bijvoorbeeld) en werk ik aan een aantal projecten voor Radio 2. Eigenlijk best wel een verademing om zo eens niet meer met de stress van een dagelijks programma te maken te hebben. Het risico op een slagaderbreuk op mijn 50ste is daarmee een flink pak kleiner geworden :-) En welke projecten dan bijvoorbeeld ? Welja bijvoorbeeld een sexy reclamefilmpje maken voor de 1000 Klassiekers die ik samen met Guy Depré, Dieter Vandepitte en Peter Verhulst ga presenteren op het einde van het jaar. Marc Pinte is daarvan producer.
Meestal hoor ik weinig van wat anderen zeggen als ik in de trein zit. Ik bezit namelijk de gave om mij volledig van de buitenwereld af te sluiten als ik met iets bezig ben en mij doof te maken voor wat er om mij heen gebeurt. Ook op mijn werk sta ik daarvoor gekend. We werken in de VRT in open landschapskantoren...iedereen samen in 1 groot kippenhok. En er wordt wat afgekakeld beste mensen! Als je dan bezig bent met iets, moet je je wel afsluiten van het lawaai. Maar bij mij is het extreem. Zijn ze over mij bezig vlak naast me, ik hoor het nog niet ! Potdoof :-) Maar gisteravond in de trein gingen mijn oren plots wel open. Achter mij hoorde ik een vreemde taal die toch zo vertrouwd klonk. 2 mannen waren aan het spreken over hotels in Gent... in het Hebreeuws! Wat een zaligheid zeg... om de taal die ik 6 maanden constant om me heen heb gehoord (toen ik in Israël nvdr) hier nu op de lijn Brussel-Gent te horen. Het waren vader en zoon blijkbaar en toen ze net als ik in Gent uitstapten, was ik van plan om hen aan te spreken in mijn beste Hebreeuws. Ik had de hele weg al zitten te oefenen. Maar helaas pindakaas...daar dook dan toch weer die Vlaamse onzekerheid op (of misschien was het weer die LUIE AAP) en uiteindelijk heb ik het maar zo gelaten. Het zagen er nochtans vriendelijke mensen uit. Nu heb ik er natuurlijk spijt van dat ik niets gezegd heb... lafaard die ik ben ! Al die maanden Hebreeuws geleerd en nu durf ik niet eens goeiedag zeggen tegen de mensen.
Vandaag las ik trouwens in de krant dat 'Eyes wide open' van de Israëlische regisseur Haim Tabakman (vermoedelijk een verstokte roker met zo'n naam) de Grote Prijs op het Gentse Filmfestival heeft gewonnen. Misschien hadden vader en zoon daar wel iets mee te maken. Dat komt er dan van als je niet met de mensen spreekt in de trein: we zullen het nooit weten.
... en ik kan u met zekerheid bevestigen dat alles picco bello in orde is met David. Hij is nog altijd erg gelukkig bij de radio en we dragen ook nog altijd dezelfde kledij. So don't worry be happy... joladileej !
Ja hoor beste blog-kijker... eindelijk nog eens een nieuwe post hier! Het was wat aan de slappe kant de voorbije weken ik weet het. Er zijn zelfs mensen die me bezorgde mails hebben gestuurd met de vraag waar ik bleef en of er misschien iets scheelde met mijn gezondheid. Maar geen paniek... er is maar één verklaring voor mijn digitale afwezigheid: LUIHEID. Wees gerust ik heb lang gezocht naar een andere, minder schaamtelijke reden maar kijk ik kom toch telkens bij luiheid uit. Ik heb genoeg tijd, daar ligt het niet aan. En ik maak ook nog genoeg mee in mijn leven om iets over te vertellen. Alleen is het zo gemakkelijk om andere dingen te doen telkens: koken, zwemmen, fitness, familie... genoeg afleiding. Maar ik ga er weer eens werk van maken zie, want ik voel dat ik je wat verwaarloosd heb... ook al weet ik niet altijd wie je bent of als er nog meer zijn zoals jij (misschien is er ondertussen wel niemand meer overgebleven ?!:-).
Anyway... om het met Elton -ik kom snel even naar Antwerpen en ben direct weer weg-John te zeggen: "I'm still standing". En let op: morgen weer een nieuwe post !
Beste lezers, ik ben op een verontrustend filmpje gebotst. Alain Claes was vroeger netproducent van Donna en mijn directe baas. Maar hij stapte over naar JoeFM. En zie hoe hij daar nu mishandeld wordt ! Laat dit een waarschuwing zijn voor iedereen die hetzelfde overweegt...
Vandaag moest ik naar Huizingen voor een persconferentie over De Gordel. Ik ga daar komende zondag wat reporteren voor Radio 2, dus moest ik ook even aanwezig zijn. Wim van Radio 2 is me vanochtend thuis komen oppikken... een privé-chauffeur, zalig!. En omdat het vroeg in de ochtend was (en de files ook al van de partij waren), konden we in de auto eens luisteren naar het nieuwe radioseizoen. Het begon eigenlijk al in de badkamer. Mijn doucheradio staat op Studio Brussel. Maar op die zender was precies nog niemand thuis. Een antwoordapparaat liet boodschappen horen van BV's en presentatoren die morgen pas beginnen. Ook honden konden erop terecht: "Masturberen Gertje? Euh... amuseren?". Leuk concept dat me er toch vooral deed aan denken om ook zeker naar Wim Oosterlinck te luisteren, want zijn antwoordapparaat is meestal iets subtieler. Ornelis en Rogiers hadden duidelijk iets geslikt, want een normaal mens kan niet zoveel energie hebben 's ochtends. Het was bijna niet te volgen, zo snel ging het. En Q heeft ook gevaarlijke luisteraars. Er belde een trucker die zei dat hij alle Standard-fans vandaag voor ging platrijden. Emotie op de radio... heerlijk! De grote stunts zijn wel wat op precies, want ze gaan dit jaar een sponsortocht doen door Vlaanderen voor het goede doel. Wel nobel van die commerciëlen. MNM zat in de villa van Marcel Van Tilt in Hasselt en was ook live te bekijken op Eén. Ann en Dave zagen er verrassend goed uit vond ik. Maar dat verandert wel over een paar maanden lieve collega's :-) Er was trouwens zodanig veel bekend volk in die Villa dat ik niet eens meer weet waarover het allemaal ging. Behalve een filespelletje en GSM-bingo ook niet echt veel nieuws gehoord onder de opgaande zon in Hasselt. Waar is die MNM-helikopter eigenlijk gebleven? Dat was nog eens iets! En 't is niet dat de files dit radioseizoen zullen verminderen é mannen.
Hellow boyz 'n girlz, welkom op mijn weblog! Ik ben David Van Ooteghem: Germanist van opleiding, radio-dj van beroep en fan van Rudi Vranckx. Op 1 februari vertrek ik naar Israël om te studeren. Volg hier mijn avonturen in het Midden-Oosten op de voet. ---------------------------
